Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2007

Άσε με να λιώσω στη φωτιά σου...

Που να 'σαι απόψε
που μόνη προσπαθώ να μετρήσω τ' άστρα...

Ψάχνω στον άνεμο να βρω την ανάσα σου...
Στο κύμα της θάλασσας ψάχνω τη φωνή σου,
να μου ψιθυρίσει γλυκά τα μυστικά του σύμπαντος...

Γίνε βροχή απόψε που σ' έχω ανάγκη,
βρέξε τα χείλη μου να σβήσει η δίψα...
Άσε τις σταγόνες σου να κυλήσουν πάνω μου,
μέσα μου...
Στέγνωσε πάνω στο κορμί μου,
διώξε τον πυρετό μου...

Άσε με να λιώσω στη φωτιά σου...
Άσε με να γίνω δική σου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΜΠΡΟΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ ΑΚΟΥΜΠΩ...

Οι σκέψεις γίνονται λέξεις και ξεχύνονται σαν άγρια άλογα που ελεύθερα καλπάζουν σε καταπράσινα λιβάδια...
Θεατής, ανήμπορος να τα ελέγξω, εγώ...
Το ποδοβολητό τους αισθάνομαι στο στήθος μου μέσα κάθε φορά που μια γραφή ολοκληρώνεται...
Παίρνει ζωή, οργανισμός αυτόνομος, μοναδικός...
Αναμνήσεις ενός μελλοντικού ονείρου...
Ξεκομμένο από κάθε παρελθόν ή παρόν...
Ικανό να προσφέρει τον Παράδεισο μέσα από της Κόλασης τις φλόγες...
Την ψυχή μου μπρος στα μάτια σας ακουμπώ...
Απόψε...

Blog Widget by LinkWithin