Πέμπτη, 26 Απριλίου 2007

Καλό ταξίδι...


Αδύνατο μοιάζει να είναι...
Αδύνατο να σε κρατήσω πλάι μου...
Όταν οι λέξεις κυριεύουν συναισθήματα...
Όταν ψυχές διεκδικούν την ψυχή σου...

Έπαψες να είσαι κοντά μου...
Σε κέρδισαν νεράιδες και βασιλοπούλες...
Μα εγώ στη Σταχτοπούτα μοιάζω...
Δίχως γοβάκια και φορέματα...
Δίχως νεραϊδονονές να με προσέχουν...
Μια ψυχή κρυμμένη στις στάχτες...

Περίμενα να ψάξεις να με βρεις...
Περίμενα να με λυτρώσεις...
Μα δεν περίμενες εσύ...
Βιαζόσουν να προλάβεις τα ταξίδια...
Βιαζόσουν να χαράξεις διαδρομές...

Το δικό μας ταξίδι θυσίασες...
Τους δικούς μας χάρτες ξέσκισες...
Μόνη σ' ένα σταθμό θα περιμένω...
Μήπως γυρίσεις να με ψάξεις...
Μήπως μ' αναζητήσεις...

Καλό ταξίδι ανάσα μου...
Στα δικά σου παραμύθια...
Στο δικό σου ψέμα...
Στη δική σου αλήθεια...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΜΠΡΟΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ ΑΚΟΥΜΠΩ...

Οι σκέψεις γίνονται λέξεις και ξεχύνονται σαν άγρια άλογα που ελεύθερα καλπάζουν σε καταπράσινα λιβάδια...
Θεατής, ανήμπορος να τα ελέγξω, εγώ...
Το ποδοβολητό τους αισθάνομαι στο στήθος μου μέσα κάθε φορά που μια γραφή ολοκληρώνεται...
Παίρνει ζωή, οργανισμός αυτόνομος, μοναδικός...
Αναμνήσεις ενός μελλοντικού ονείρου...
Ξεκομμένο από κάθε παρελθόν ή παρόν...
Ικανό να προσφέρει τον Παράδεισο μέσα από της Κόλασης τις φλόγες...
Την ψυχή μου μπρος στα μάτια σας ακουμπώ...
Απόψε...

Blog Widget by LinkWithin