Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2009

Των Αστεριών τα Μονοπάτια...


Των αστεριών τα μονοπάτια αντικρίζω
όταν στα Μάτια σου κοιτάζω Ουρανέ
και δύναμη μου δίνεις να ελπίζω
πως όλα θε' ν' αλλάξουν κάποτε...

Οι μέρες σκοτεινές ξανά δε θα 'ναι
κι οι εφιάλτες μόνο παρελθόν,
στα πέλαγα, καράβι, θ' αρμενίζεις
μακριά απ' τις κατάρες των καιρών...

Ο κόσμος δε θα μοιάζει άλλο ξένος,
παραμυθένια κάθε Σου στιγμή,
ο Λόγος σου πυξίδα στις ερήμους,
ο Δρόμος θέλει Θάρρος και Πυγμή...

Στο βλέμμα μου φυλάω τη Μορφή σου,
στα στήθια μου Αγάπη δυνατή,
ποτέ μου δε θ' αφήσω να Σε πάρουν
του Χρόνου οι Εφιάλτες, οι φρικτοί...

Το δρόμο Σου κι εγώ θ' ακολουθήσω,
προστάτιδα του Ονείρου που ζητάς,
το Χέρι σου σφιχτά θα στο κρατήσω,
Μαζί να φτάσουμε εκεί που λαχταράς...

4 σχόλια:

busy bee είπε...

Ομορφοι οι στίχοι σου Μαρία!
Απόδρασα για λίγο από την πεζή καθημερινότητα!:)
Να περνάς καλά!
Και να προσέχεις τον εαυτό σου!
Ωρα καλή!

mantinada (Μαρία Κ.) είπε...

Να είσαι καλά Μάνο,
καλό σου βράδυ!

Black_BattleDragon είπε...

Αρχικά να πω Μαράκι μου ότι πολύ σας χαίρομαι!!!

Κατα δεύτερο είπαμε ε?!...όταν φτάσεις σε αυτή τη χώρα περιμένω να μου στείλεις τη διεύθυνση!!!

Και σε μία ύστατη προσπάθεια να σοβαρευτω λιγάκι να πω ότι αυτό που μου αρέσει στο ποίημά σου, πέραν των στίχων (είπαμε στο κάτω κάτω είσαι μία χαμένη ποιήτρια :PPP) , πέραν των Κρητικών πινελιών του.... είναι η ελπίδα που φαίνεται να έχει βρει καταφύγιο μέσα του!!!....έτσι Μαράκι να τη φροντίζεις, να τη προστατεύεις και να τη κρατάς ζωντανή!!! Όπως μόνο εσύ ξέρεις!!!

Φιλιά μικρή.... ο δράκος της γειτονιάς σας!!

dimvel είπε...

Η ποίηση ακυρώνει τη μοναξιά! Να 'σαι καλά , να γράφεις!

ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΜΠΡΟΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ ΑΚΟΥΜΠΩ...

Οι σκέψεις γίνονται λέξεις και ξεχύνονται σαν άγρια άλογα που ελεύθερα καλπάζουν σε καταπράσινα λιβάδια...
Θεατής, ανήμπορος να τα ελέγξω, εγώ...
Το ποδοβολητό τους αισθάνομαι στο στήθος μου μέσα κάθε φορά που μια γραφή ολοκληρώνεται...
Παίρνει ζωή, οργανισμός αυτόνομος, μοναδικός...
Αναμνήσεις ενός μελλοντικού ονείρου...
Ξεκομμένο από κάθε παρελθόν ή παρόν...
Ικανό να προσφέρει τον Παράδεισο μέσα από της Κόλασης τις φλόγες...
Την ψυχή μου μπρος στα μάτια σας ακουμπώ...
Απόψε...

Blog Widget by LinkWithin