Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

Παγκόσμια ημέρα ενάντια στην παιδική κακοποίηση - "...Για ένα σου χαμόγελο"


Με αφορμή τη σημερινή μέρα σκέφτηκα να σας ενημερώσω για μια προσπάθεια άξια συγχαρητηρίων...

22 ποιητές του kithara.gr με 46 ποιήματα, 4 μουσικοσυνθέτες με 6 μουσικά θέματα και 4 εικονογράφοι του Μικρού Πολυτεχνείου, δημιούργησαν μια νέα μορφή κοινωφελούς συλλογικής προσφοράς. Δημιούργησαν το πρώτο ψηφιακό βιβλίο, που προσδίδει στο διαδίκτυο μια διαφορετική χροιά. Το σύνολο των εσόδων από τις πωλήσεις του ‘’…για ένα σου ΧΑΜΟΓΕΛΟ!’’ ενισχύει οικονομικά τον Οργανισμό ‘’Το ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ’’ Το βιβλίο προλογίζει ο ποιητής και συγγραφέας Νικόλας Κολοκοτρώνης. Οι ποιητές, ειναι μέλη του διαδικτυακού χώρου kithara.gr. Η εικονογράφηση του, έγινε από τον κο. Νίκο Ρεπούλιο και το ‘’Μικρό Πολυτεχνείο’’ Η μουσική του επένδυση, ανήκει τους: Βάγια Παπαποστόλου, Σπύρο Λαμπρινόπουλο, Παναγιώτη Βούλγαρη και Κώστα Λαμπρίδη. Η ηλεκτρονική επεξεργασία έγινε μέσω της εφαρμογής e-na. Αποκτήστε το, υιοθετώντας την προσπάθεια. Τα έσοδα απο τις πωλήσεις του βιβλίου παραχωρούνται στο "Χαμόγελο του παιδιού".

Το βιβλίο διατείθεται στην τιμή των 10€ και μπορεί να γίνει δικό σας μέσω του παρακάτω συνδέσμου:

"...Για ένα σου χαμόγελο!"


Τα ονόματα των ποιητών που συμμετείχαν στην προσπάθεια είναι (με αλφαβητική σειρά):

Αργέντη Κατερίνα

Γράμψας Παναγιώτης

Θωμάς Μιχαήλ

Κανλής Γιώργος

Καραγιάννης Ανδρέας

Coletti Θεοχάρης - Αλέξανδρος

Κολοκοτρώνης Νικόλας

Κουρού Στέργιος

Κυβερνητάκη Μαρία

Λαγός Λάμπρος

Λαζανάς Μιχάλης

Λαφαζανίδης Αθανάσιος

Μακρή Α. Φωτεινή

Μαρούλης Αυγουστής

Μήσιας Σεραφείμ

Ντεβεντζή Μαργαρίτα

Νώτη Γεωργία

Ξαναλάτου Κατερίνα

Παπαποστόλου Βάγια

Πουλημενάκος Βασίλης

Τουσισόγλου - Αρετάκης Γεώργιος

Χαρκιολάκης Γιάννης

2 σχόλια:

busy bee είπε...

Μαρία καλησπέρα!
Καθυστερημένα μεν αλλά έκανα κάποια σχετική ανάρτηση.
Κάλιο αργά παρά ποτέ ε!
Σε συγχαίρω για την συμμετοχή σου.
Ωρα σου καλή.

mantinada είπε...

Ποτέ δεν είναι αργά Μάνο,
ιδιαίτερα για πρωτοβουλίες απλών ανθρώπων που σκοπό έχουν να βοηθήσουν εκείνους που δεν έχουν τη δύναμη να βοηθήσουν οι ίδιοι τους εαυτούς τους...

Καλό σου βράδυ!

ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΜΠΡΟΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ ΑΚΟΥΜΠΩ...

Οι σκέψεις γίνονται λέξεις και ξεχύνονται σαν άγρια άλογα που ελεύθερα καλπάζουν σε καταπράσινα λιβάδια...
Θεατής, ανήμπορος να τα ελέγξω, εγώ...
Το ποδοβολητό τους αισθάνομαι στο στήθος μου μέσα κάθε φορά που μια γραφή ολοκληρώνεται...
Παίρνει ζωή, οργανισμός αυτόνομος, μοναδικός...
Αναμνήσεις ενός μελλοντικού ονείρου...
Ξεκομμένο από κάθε παρελθόν ή παρόν...
Ικανό να προσφέρει τον Παράδεισο μέσα από της Κόλασης τις φλόγες...
Την ψυχή μου μπρος στα μάτια σας ακουμπώ...
Απόψε...

Blog Widget by LinkWithin