Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009

Γιάννης Καράμαλης - Αγάπη δανεική...

Τον γνώρισα στο κέντρο διασκέδασης όπου εργάζομαι τα τελευταία τρία χρόνια.
Εκείνος στην πίστα, ερμηνευτής από τους πολλά υποσχόμενους κατά τη γνώμη μου, εγώ ανάμεσα στα τραπέζια, σερβιτόρα.

Αμέτρητες οι νύχτες που, θαμώνες και εργαζόμενοι, απολαύσαμε τη φωνή του, ταξιδέψαμε μαζί του, τον χειροκροτήσαμε, ζητήσαμε ένα τραγούδι ακόμα πριν ακούσουμε εκείνο το "Καλή σας ημέρα!", την ώρα που το πρόγραμμα έκλεινε...

Και τώρα ήρθε η ωρά να μας προσφέρει ένα τραγούδι ακόμα, όχι δανεικό αυτή τη φορά...


Ο Γιάννης μας λοιπόν...
Απόψε..
Εδώ...
Σ' ένα ταξίδι ακόμα...
Με τα δικά του φτερά...
Σ' ένα δικό του ουρανό...

Εύχομαι να είναι πάντα ξάστερος Γιαννιώ...
Επιτυχίες...

Πάντα!!!


ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΜΠΡΟΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ ΑΚΟΥΜΠΩ...

Οι σκέψεις γίνονται λέξεις και ξεχύνονται σαν άγρια άλογα που ελεύθερα καλπάζουν σε καταπράσινα λιβάδια...
Θεατής, ανήμπορος να τα ελέγξω, εγώ...
Το ποδοβολητό τους αισθάνομαι στο στήθος μου μέσα κάθε φορά που μια γραφή ολοκληρώνεται...
Παίρνει ζωή, οργανισμός αυτόνομος, μοναδικός...
Αναμνήσεις ενός μελλοντικού ονείρου...
Ξεκομμένο από κάθε παρελθόν ή παρόν...
Ικανό να προσφέρει τον Παράδεισο μέσα από της Κόλασης τις φλόγες...
Την ψυχή μου μπρος στα μάτια σας ακουμπώ...
Απόψε...

Blog Widget by LinkWithin