Τρίτη, 31 Ιουλίου 2007

Θέλει χρόνο ο Ήλιος για να δύσει...

Ήλιος ήσουν...
Εγώ θάλασσα...
Μέσα μου τη φλόγα σου έσβηνες...
Μεγαλείο η ένωσή μας...
Την πλάση γαλήνευε...

Χάνεται το Φώς...
Νύχτα...
Αστέρια τα μάτια σου...
Το σκοτάδι χάραζαν...
Τη ζωή μου φώτιζαν...

Αγκαλιασμένοι σφιχτά...
Σ' ένα Γαλαξία βαδίσαμε...
Ένα φιλί...
Μια ανάσα...
Αγάπη πέρα από στιγμές δύσκολες...

Ζω πλάι σου...
Ζεις μέσα μου...

Ονειρεύομαι...
Μπόρεσα ξανά...
Έναν ήλιο...
Μια θάλασσα...
Μια αγάπη ακατέλυτη...

Δε θα βιαστώ...
Θέλει χρόνο ο ήλιος για να δύσει...
Θέλει χρόνο τ' όνειρο πραγματικότητα να γίνει...

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2007

Όνειρο...



Τα βλέφαρα κλείνω...
Αιώνες η στιγμή...
Τ' όνειρο σου αγγίζω...
Στο μονοπάτι που βαδίζεις θα βρεθώ...

Είμαι εκεί...
Το νιώθεις...
Σε κάθε χτύπο της καρδιάς...
Είμαι εκεί...
Να σου κρατώ το χέρι...
Τις Ψυχής να γιατρεύω τις πληγές...

Θα δοκιμάσω...
Ένα χαμόγελο δύναμη είναι...
Θα τα καταφέρω...
Για σένα...
Για μένα...
Για μας...
Για τ' όνειρο που μέσα μας ζει...

Λευκή άμμος...
Φεγγάρι ολόγιομο...
Βροχή ευχές τ' αστέρια πέφτουν...
Το βλέμμα σου στο βλέμμα μου...
Κι η σιωπή που μυστικά δεν κρατάει...
.....

Ξημερώνει...
Μη σβήνεις όνειρο...
.....

Τρίτη, 3 Ιουλίου 2007

Σκέψου...

Σκέψου...
Ένα φεγγάρι ολόγιομο...
Άστρα να φωτίζουν τ' όνειρο...
Αύρα καλοκαιρινή να δροσίζει τη φλόγα σου...

Σκέψου...
Βροχή από γιασεμιά ν' αγγίζει το κορμί σου...
Σταγόνες θάλασσα να κυλούν στο μέτωπό σου...
Ένα κύμα έρωτα να συγκλονίζει τις αισθήσεις σου...

Σκέψου...
Δρόμους δίχως εμπόδια...
Διαδρομές έξω απ' το σκοτάδι...
Ταξίδια πέρα απ' το χρόνο...

Σκέψου...
Ουρανούς να σε σκεπάζουν...
Μουσικές να σε τυλίγουν...
Το βλέμμα μου καρφωμένο πάνω σου...

Σκέψου...
Να χάνεσαι σ' ένα φιλί...

Σκέψου...
Να γίνουμε ένα...

Τέλος...


Φυσάει Ψυχή μου...
.....

Η ανάσα του τα σωθικά μου τάραξε...
"Σ' αγαπώ" είπε, "πίστεψε το"...
Μα εκείνος δεν το πίστεψε...
.....

Άγγιξες μέσα μου...
Δεν το 'νιωσες...
Σε τεντωμένο σκοινί ακροβατούσα...
Ελεύθερη πτώση η ζωή μου στο κενό που άφησες...

Τα μάτια έκλεισες...
Δεν άφησες το χάραμα να δω...
Ακίνητη...
Παγωμένη...
Σα νεκρή...
Σ' ένα κρεβάτι που για σένα στόλισα...
Ροδοπέταλα που έκαιγαν το ψέμα...
Φλόγες που ν' αγγίξω τόλμησα...
Ιδρώτα στάλες να δροσίζουν τις νύχτες σου...
Κι όνειρα...
Να 'ξερες, Θεέ μου, πόσα όνειρα...

Τα μάτια έκλεισες...
Σκοτείνιασε...
Τίποτα δεν είδες...
Ένα δάκρυ συντροφεύει τις δικές μου νύχτες...
Τη γεύση σου έχει...
.....

Δε θα λησμονήσω Ψυχή μου...
.....

Στ' αυτιά μου η χροιά του...
Στο βλέμμα μου η όψη του...
Στις φλέβες μου κυλά παντοτινά...

Πλυμμήρισαν τα μάτια μου...
Βυθίζομαι ξανά...
Δε θέλω να σωθώ πια...
Δε θέλω να ζω πια...

Σκοτεινή ψυχή...
Ανέγγιχτη...
Παντοτινά δική μου...

Τέλος...

Ματώνει η Ψυχή μου...


Στάλες αλμύρας το βλέμμα μου κομμάτιασαν...
Σ' είδα να φεύγεις...
Δε σ' αντίκρυσα μα σ' είδα...
Στις λέξεις κρυμμένο το "αντίο"...
Το "σ' αγαπώ" σου "φεύγω" ουρλιάζει...
Ματώνει η Ψυχή...

Δεν πονάει ο χωρισμός...
Κι ας ξέσκισες, κομμάτια χίλια, την καρδιά μου...
Δεν πονάει η μοναξιά...
Αυτή μ' ανάθρεψε, το ξέρεις...
Πονάει τα μάτια που κλείνεις...
Σ' όσα μαζί ονειρευτήκαμε...
Πονάει που σ' εμάς δεν πίστεψες...
Τα όπλα δίχως μάχη παρέδωσες...

Γαλήνια η θάλασσα ναυάγια κρύβει μέσα της...
Σύννεφο ξένο, μακρινό, τις νύχτες σου νότισε...
Σ' εκείνο ταξίδι ζήτησες...
Μ' εκείνο πίσω σου μ' άφησες...

Αντίο λοιπόν...
Εσύ το θέλησες...
Ποτέ κι ας μην το παραδέχτηκες...
Πίσω κι ας μείνω εγώ...
Με τη βροχή στα μάτια κρυμμένη...
Ανάμεσα σ' οθόνες και καλώδια...
Αναζητώντας τη μορφή σου...

Ανάσα μου...

ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΜΠΡΟΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ ΑΚΟΥΜΠΩ...

Οι σκέψεις γίνονται λέξεις και ξεχύνονται σαν άγρια άλογα που ελεύθερα καλπάζουν σε καταπράσινα λιβάδια...
Θεατής, ανήμπορος να τα ελέγξω, εγώ...
Το ποδοβολητό τους αισθάνομαι στο στήθος μου μέσα κάθε φορά που μια γραφή ολοκληρώνεται...
Παίρνει ζωή, οργανισμός αυτόνομος, μοναδικός...
Αναμνήσεις ενός μελλοντικού ονείρου...
Ξεκομμένο από κάθε παρελθόν ή παρόν...
Ικανό να προσφέρει τον Παράδεισο μέσα από της Κόλασης τις φλόγες...
Την ψυχή μου μπρος στα μάτια σας ακουμπώ...
Απόψε...

Blog Widget by LinkWithin